‘De natuur als uitvinder’ is nu verkrijgbaar. Ga voor meer informatie of om het boek te bestellen naar www.denatuuralsuitvinder.nl.

Leven na de dood

Stel je bent niet meer onder de levenden, maar toch kunnen je achterachterkleinkinderen je zien en met je spreken. Klinkt als science fiction? Toch is dit inmiddels binnen handbereik, mede dankzij de laatste paar crisissen en gebeurtenissen van 9/11, nu bijna 10 jaar geleden.

Een van de gevolgen van 9/11 was een grote angst voor vliegen. Stel dat een of andere gek jouw vliegtuig kaapt en in een groot gebouw plant, dat wil je toch niet meemaken?! Daarnaast zorgden bezuinigingen binnen organisaties ervoor dat men niet meer maar zo een vliegtuig kon pakken naar de andere kant van de wereld, om een klant, collega of conferentie te bezoeken.

Toch wordt de behoefte aan contact met mensen op ver verwijderde plekken in de globaliserende wereld alleen maar groter. En als je er zelf niet heen kunt, dan stuur je toch gewoon je avatar!

Een avatar, in het Hindoeïsme een incarnatie van een god (letterlijk: de neerdalende), is een computer gegenereerde weergave van een karakter in spelletjes of films. Overbekend is natuurlijk de gelijknamige film Avatar. Hierbij werden de bewegingen (inclusief spreken) van echte acteurs overgezet in digitale versies via motion capture: de avatars.

Een avatar is naast vermaak ook een uitkomst voor mensen met vliegangst of krenterige bazen. Naast de teleconferentie en de videoconferentie wint de virtuele conferentie fors aan terrein, zie bijvoorbeeld virtualconferences.com of on24.com. Hierbij zijn de deelnemers niet fysiek aanwezig, maar via hun avatar. Dit scheelt heel wat reis- en verblijfkosten, omdat de deelnemer gewoon thuis achter de computer kan blijven. Naast de virtuele conferentie zijn er ook virtuele congressen, virtuele trainingen en virtuele tentoonstellingen, je avatar kan het allemaal bezoeken.

Beide ontwikkelingen, vermaak en serieuze toepassingen, geven een enorme impuls aan de ontwikkeling van avatars. Bij de film Avatar waren nog echte acteurs nodig, maar de volgende stap is ook al in ontwikkeling in de vorm van de synthespian ofwel virtual human. Uiteindelijk zal geen echte acteur van vlees en bloed meer nodig zijn, maar kan een virtuele acteur geboetseerd worden naar een bestaand persoon of fantasiefiguur.

Voor bestaande personen is dit nog maar één stap verwijderd van een soort van eeuwig leven: de digitale kloon. Het ‘stoffelijke’ deel van de digitale kloon is al met de huidige techniek te maken, door het uiterlijk, het stemgeluid en de manier van bewegen te kopiëren van een echt mens, naar een virtueel mens. De laatste stap is het overzetten van het ‘spirituele’ deel. Dit zijn je herinneringen, je karakter, je manier van reageren, kortom: alles wat jou tot jou maakt.

Het kopiëren van iemands identiteit is momenteel nog een brug te ver, maar een begin is er. Op Internet is over iedereen al van alles te vinden, hetzij bewust via sociale media, hetzij onbewust via gegevens in (officiële) gegevensbanken. Je maakt je eigen profielen, of de profielen worden voor je gemaakt door websites die je interesses bijhouden. Voeg hier nog wat testen aan toe op het gebied van persoonlijkheid en interesses en er ontstaat al een grof beeld van iemands ‘ik’.

Een huidige digitale kloon zal qua uiterlijk niet voor ‘the real thing’ onder hoeven te doen, maar geestelijk is het nog een beetje behelpen. Zonder twijfel zal dit in de nabije toekomst steeds verder verfijnd worden en vervaagd het onderscheid tussen ‘echt’ en ‘virtueel’, met dat verschil dat ‘echt’ vergaat, maar ‘bijna echt’ blijft bestaan. Mensen ver in de toekomst kunnen je nog steeds zien en nog steeds een gesprek met je hebben, lang nadat je het aardse bestaan hebt verlaten. Nou nog de verbinding de nadere kant op vinden …